Wystawy / Maria Wiatrowska - malarstwo

Malarstwo Marii Wiatrowskiej jest wielopoziomowe, składające się  z  wielu  warstw  farby,  żywicy,  rysunku.  Malarstwo  materii  oparte  na przenikaniu się starszego zapisu  pod  warstwą  nowszego.  Oszczędna  paleta  barwna skoncentrowana na rozgrywkach  przestrzennych  zakłóconej  perspektywy.  Przestrzeń jest  jedynie  zasadą  przestrzeni  a  nie    rysunkiem   architektonicznym.   Poddaje   się zniekształceniu. Zmianie mogą ulec praktycznie wszystkie wzajemne relacje  określające charakter rejestrowanego  obszaru.  Autorka  konstruuje  ją  za  pomocą  kilku  prostych zabiegów   malarskich.   Mają   one   dalekie   odniesienie   do    rzeczywistości.    Często zbudowane w opozycji czerni i bieli.  Farba  nałożona  grubymi  warstwami  mieszana  z kredą, farba nitro, olejna, tworzą fizyczną stronę  obrazu.  Dla  autorki  niezwykle  ważny stał się warsztat malarski. Gładkie powierzchnie  prac  błyszczą,  srebrna  barwa  blikuje pozwalając pełzać po sobie światłu, które za moment  załamuje  się  i  wpada  w  otchłań matowej powierzchni. Widzimy obrazy jasne,  rozświetlone  i  ciemne,  nieostre  plamy  z wyrysowanymi    krawędziami    niekiedy    zabudowane    podziałami    z    linii.    Prace zróżnicowane formatem, wizualnie skromne,wciągają w głąb swojej przestrzeni  w postępie logarytmicznym do  czasu  ich  oglądania.  Linie  zaznaczają  i  opisują  nam bryły skosami wciągającymi nas w głębię. Zachęcają  nas  do  podejścia,  aby  dostrzec  i docenić ich grę kreski, faktur i odcieni. Przeciwstawne kierunki, opozycyjne,  porządkują kompozycję  dodaną  treścią.  Obramowanie  i  wszechobecna  symetria  wnosi  spokój  i nastrój  kontemplacji.  Płótna  na  grubych  blejtramach   działają   jak bryły intrygując  nas  swoim  monumentalizmem  i  ascezą.   Autorka   sama   narzuca   sobie ograniczenia  dotyczące  rejestrowanego  problemu  plastycznego,  podstawą  staje  się samodyscyplina procesu twórczego.